|
Wil u graag verwittigd
worden telkens er een volgende Nieuwsbrief komt, |
NIEUWSBRIEF n° 4 - 2001
In
deze nieuwsbrief vindt u regelmatig info over nieuwe wijnen in het assortiment,
over wijnen die tijdelijk speciaal in de kijker geplaatst worden en over
allerlei nieuwtjes uit de biologische (en de gewone) wijnsector.
Het is weer zover. Er zijn weer enkele nieuwe wijnen binnen en dus een goeie
gelegenheid om nog eens een Nieuwsbrief te maken.
Zoals u ondertussen weet verschijnt deze nieuwsbrief telkens er zinnig nieuws
te melden is.
Wil u graag verwittigd worden als er een volgende komt, stuur ons dan even een
mailtje.
Hier
zijn we dan weer met meerdere nieuwe wijnen en dus een goeie gelegenheid om nog
eens een Nieuwsbrief te maken
De nieuwe wijnen komen eens te meer uit ITALIE. Dat is echt niet verwonderlijk.
Vorig jaar waren we 6 weken op rondreis in Italië en onze contacten dragen
vruchten.
Overigens, wist u dat in Italië de biologische teelt veruit het ruimst
toegepast wordt in heel Europa? U vindt hier meer over, verder onder onze
"Nieuwsjes"
Nieuwe wijnen in assortiment vanaf
oktober 2001
Wij bieden 6 nieuwe wijnen aan uit Italië, 2 zeer goedkope uit
Sicilië, 2 wat duurdere uit Süd Tirol - Alto Adige en twee topwijnen uit
Toscane, van de wereldberoemde regio MONTALCINO.
Deze wijnen wordt gemaakt door dezelfde wijnbouwer als onze
O’Feo.
Verdere info over deze
wijnbouwer vindt u in onze nieuwsbrief van september 2000.
Voor Italiaanse normen, zijn
deze wijnen echt spotgoedkoop. Zij zijn uiteraard eerder van het lichte
wijntype, maar toch met hun eigen typiciteit, aangenaam en anders dan de
andere.
Deze wijnen zijn van
gecontroleerde teelt door BIOAGRICOOP/ BIOAGRICERT
|
Sollatío bianco |
|
|
|
Sollatío rosso |
|
ITALIE - Süd Tirol,
Alto Adige - Tenute LOACKER |
"Harmonie van alle zintuigen, met de natuur, niet tegen de
natuur" dat is het devies van de familie Loacker.
Zo werken zij reeds sedert 1979 volgens de principes van de
biologische teelt met ook een toets van de biodynamische teelt, gezien zij ook
verstuivingen doen met homeopathische middelen.
Dit domein is gelegen nabij Bozen-Bolzano ( gemeente St.Justina)
in het "Scharzhof" (anno 1334).
Deze regio van Sûd Tirol, een Italiaans-Duits sprekend gebied,
werd in 1919 aangehecht bij Italië (voorheen Oostenrijk) en ligt aan de
zuidkant van de Alpen, in de befaamde wijnregio Alto Adige,waar sedert
mensenheugenis kwaliteitswijnen gemaakt worden. Dit is te danken aan de
bijzondere klimaatomstandigheden, de hoogteligging (ong. 450 m.) en de
zand-leembodem.
De klassieke inheemse druiven, die uitsluitend in deze
Italiaanse regio verbouwd worden zijn LAGREIN en SCHIAVA, voor de rode wijnen.
Daarnaast worden echter gekende Franse druivensoorten in sommige wijnen
verwerkt zoals Cabernet, Merlot, Pinot Noir enz. Daardoor verliezen die wijnen
hun recht op een DOC (Denominazione di Origine Controllata) , maar dat is geen
zorg voor deze wijnbouwers, gezien ze hiermee hun wijnen gewoon beter maken.
Die VINO DA TAVOLA zijn in Italië dikwijls van de allerbeste die er gemaakt
worden!
Al de kwaliteitswijnen rijpen op eiken vaten (barrique en
foudre).
Kijk ook even op de prachtige website van dit bedrijf: www.loacker.net
|
JUS OSCALI, Cuvée, VDT |
|
|
|
PIZ THURII, Lagrein DOC |
|
ITALIE - Toscane,
Tenute LOACKER |
In het Zuiden van de Toscane streek heeft Tenute LOACKER een
vijftal jaren geleden een wijngoed gekocht.
Gezien dit huis zich specialiseert in top kwaliteitswijnen kon
dit niet ontbreken in hun gamma. Inderdaad brengt de streek van MONTALCINO
wereldwijd bekende wijnen voort van het allerhoogste niveau, te vergelijken met
de top domeinen in Frankrijk waar met plezier prijzen van 5 à 10000 BEF per
fles betaald worden. Hier betaald men immers meer voor een naam dan voor de
inhoud van de fles.
Ook deze Italiaanse wijnen behoren dus tot de hogere
prijsklasse, vooral de BRUNELLO DI MONTALCINO, alhoewel deze nog betaalbaar
blijven (hoe lang dit nog zal duren is een andere vraag!) Wie de moeite doet om
even op Internet naar de prijzen van Brunello te zoeken, vindt hier ook al
prijzen van BEF 2000 à 3000 per fles.
Het wijngoed van Loacker, genaamd Corte Pavone, bevindt zich op
een hoogte van 500m in een schitterend heuvelachtig landschap van wijngaarden
en akkers.
De twee wijnen die hier
gemaakt worden zijn de ROSSO DI MONTALCINO en de BRUNELLO DI MONTALCINO.
Beiden zijn gemaakt met een
kloon van de Sangiovese druif, die dikke bruingetinte druiven voortbrengt (van
daar de naam Brunello).
De Rosso komt voort van de
jongere druivenranken en wordt ook minder lang op hout gelagerd. Daardoor is
deze minder duur (ong. de ½ van de prijs van de Brunello).
|
ROSSO DI MONTALCINO DOC |
|
|
|
BRUNELLO DI MONTALCINO DOCG |
NIEUWSJES
De biologische teelt in Europa
|
Land |
Ha in bio |
Totaal bebouwde Ha |
% in bio |
|
Oostenrijk |
564 |
52000 |
1,1 |
|
Frankrijk |
10213 |
917000 |
1,1 |
|
Duitsland |
1391 |
105000 |
1,3 |
|
Griekenland |
1750 |
132000 |
1,5 |
|
Italië |
50000 |
922000 |
5,4 |
|
Portugal |
888 |
259000 |
0,3 |
|
Spanje |
21130 |
1224000 |
1,7 |
|
Zwitserland |
209 |
14991 |
1,4 |
Bron: Willer/Zanoli 2000 en Seizoenen
van Velt, Oktober 2001
Familie De Mevius doet het biologisch
Ook in ons land groeit de belangstelling voor de biologische teelt, vooral dan in Wallonië, waar de kleinschaligheid nog altijd veel belangrijker is dan in Vlaanderen.
Dit belet niet dat ook grootschalige landbouwbedrijven durven overschakelen op bio-teelt. Ten bewijze hiervan het groot landbouwhervormingsproject in Namen van Frederic de Mevius, bestuurder bij Interbrew en zijn neef de autopiloot Grégoire de Mevius, die de handen in elkaar slaan voor het omzetten van bijna 250 Ha traditionele landbouwgrond naar biologische teelt.
Binnen 5 jaar willen zij bewijzen dat biologische landbouw even rendabel kan zijn als traditionele landbouw. Wat zij er wel bijzeggen is dat dit initiatief niet voorkomt uit nostalgie, maar louter industrieel is. Zij spiegelen zich aan een gelijkaardig experiment in Frankrijk op 1000 Ha, onder leiding van de agronoom Christian Constant, die trouwens deelneemt aan het Naamse project.
De terugval van de opbrengst per Ha met 50% willen zij compenseren door een hogere verkoopprijs van de biologische producten.
Bron: Trends 4/10/2001
Strengere controles in Bourgogne
Het
vertrouwen in de Bourgondische wijnmarkt werd geschokt door twee grote fraudezaken
die nog op hun afwikkeling wachten.In december vorig jaar arresteerde de
politie tien wijnhandelaars van drie Bourgondische bedrijven omdat ze met wijn
hadden geknoeid. In maart dit jaar werden in Beaune de voormalige eigenaars van
de 250 jaar oude négociant Chanson Père et Fils gearresteerd op beschuldiging
van fraude.
Bron: Decanter wijnmagazine ( Internet)
Niet alleen de wijn kost geld.
U vindt soms wijnen van minder dan 100 BEF. Natuurlijk, supermarkten en grote aankopers kopen wijn in bulk, dat aangevoerd wordt in containers en bottelen die dan zelf. U kan echter op uw vingers natellen dat het product (wijn??) dat in een fles van 100 BEF of minder onmogelijk veel kwaliteit kan hebben, en dat mag u letterlijk opvatten!
Telt u even mee?
Vooreerst zijn er de kosten van een lege fles en al wat daar nog bijkomt nl. kurken stop, capsule, etiket en rugetiket, kartonnen doos voor verpakking, transport van domein naar invoerder, gebroken flessen, administratiekosten, personeelskosten. Dit komt samen op minimum BEF 42 en kan oplopen tot BEF 60 à 70 naargelang van kwaliteit van glas (licht of zwaar), van etiket, van kurken stop (3 à 10 BEF), van bedrukking op het karton enz.
De fiscus eist ook zijn deel. Aan accijnzen komt dit voor 1 liter op BEF 19 of per fles van ¾ liter op BEF 14.25. Dan is er de BTW van 21% wat voor een fles van BEF 100 al BEF 21 geeft, voor een fles van BEF 200 al BEF 42 enz. Voor champagnes en schuimwijn is de accijns trouwens nog veel hoger nl. BEF 48,75 per fles, voor sterke dranken bv. Cognac BEF 184 per fles.
Laten we even samentellen tot hiertoe. Voor een fles van verkoopprijs BEF 100, op het minimum gerekend hebben we al BEF 82, maximum 112 BEF, laat ons gemiddeld zeggen BEF 95 BTW inbegrepen
We spreken hier alleen over heel gewone wijntjes. Voor het maken en conditioneren van kwaliteitswijnen ligt dit kostenplaatje veel hoger
Immers, over de kosten van de wijnbouwer voor het maken van de wijn, hebben we nog met geen woord gerept. Als men weet wat daar aan investeringen van vele (tot tientallen) miljoenen bijkomt en daarboven nog werkuren! Een kilo druiven kost toch ook niet niks?
Blijft dan nog een minimum winst, zowel voor de wijnbouwer als voor de invoerder.
Kan u nog volgen ? Wij alvast niet. Het besluit ligt dan ook voor de hand: een fles wijn maken voor minder dan BEF 100, zelfs een heel gewoon wijntje, is niet mogelijk.
Bron: Tips en Advies "Wijn" van Indicator
Fraude in de fles?
Bij GB werd onlangs "valse" bourgogne PREMIER CRU uit de rekken gehaald, middelmatige wijn onder een grote naam.
Fraude blijft natuurlijk uitzonderlijk. U moet niet denken dat u bij elke aankoop bedot wordt.
Meestal bestaat het bedrog hieruit, dat men goedkope wijn bij kwaliteitswijn voegt.
De
beste manier om dit te vermijden is eerst proeven en dan pas kopen, wat bij
goede invoerders mogelijk is. In grootwarenhuizen koopt u best eerst 1 fles en
pas na proeven meerdere flessen.
Bron: Tips en Advies "Wijn" van Indicator
Alan HEEKS " Het natuurlijk voordeel, Groen management in de praktijk"
Dit is de titel van een boek geschreven door een Britse boer (met opleiding in Oxford), die een biologische boerderij van 52 Ha uitbaat.
Al van in het begin van het boek maakt HEEKS een onderscheid tussen mechanische bedrijven en organische bedrijven. Bij deze laatste is elke opbrengst ook een investering in de toekomst. Daarbij moeten landbouwers het onderscheid leren tussen het werken met de natuur en werken tegen de natuur.
Hij geeft een voorbeeld uit de boerenstiel: "Wanneer ik aardappelen wil kweken, kan ik kunstmeststof gebruiken. Nadeel hiervan is dat alles sneller gaat groeien, dus ook het onkruid, zodat ik verdelgingsmiddelen nodig heb om die te onderdrukken. Die sproeimiddelen blijven niet alleen achter in de vruchten, maar vervuilen en verarmen ook de bodem. Op een organische boerderij werken wij met natuurlijke meststoffen en bestrijdingsmiddelen. Daardoor raakt de bodem niet uitgeput en blijft de consument gespaard van toxische stoffen in zijn voedsel.
Bij
de industriële landbouw staat de totale opbrengst voorop, bij de organische de
waarde van die opbrengst. Dus niet : meer waar voor je geld, maar meer waarde
voor je geld"
Bron:
De Financieel Economische Tijd 17.08.2001
Wordt het zo gegeerde "Appellation d’Origine " in vraag gesteld?
In zijn nr. 99 publiceert het toonaangevende "Revue des Oenologues" een artikel onder de titel :"Comme dans le cochon, tout est bon" (vrij vertaald: zoals bij het varken alles tussen neus en staart eetbaar is, is tussen de A en de C van AOC alles drinkbaar…)
Wat blijkt immers uit het jaarlijks verslag van het INAO, het controlecomité van de A.O.C. ?
Van de 23 miljoen hectoliter wijn die ter goedkeuring aangeboden werd is 99,18% goedgekeurd voor een AOC appellatie.
Fijntjes voegt het revue eraan toe dat de meeste INAO proefpanels, die vrijwel 100% van alle wijnen die zij proefden goedkeurden, bestaan uit dezelfde proevers die ook in grote mate deelnemen aan de degustaties van toonaangevende gidsen ( zoals o.a. de Hachette) of van voorname wijnbroederschappen (zoals de Tastevinage). Welnu, in tegenstelling met de totale goedkeuring voor het AOC label, weerhoudt de Hachette slechts 9000 van de 28000 aangeboden flessen en in Bourgogne slechts 307 van de 725 aangeboden flessen.
Tenslotte nog dit. Volgens hetzelfde tijdschrift waren er begin 2001 zelfs nog geen cijfers beschikbaar omtrent de officieel goedgekeurde productievolumes van 1998 per wijngebied. Men loopt hier dus ruim twee jaar achter op de feiten. Ondertussen is de meeste van deze wijn al lang opgedronken of in de goot gekieperd.
Welke waarde heeft een eventuele sanctie dan nog op het al dan niet erkennen?
Het INAO is totaal voorbijgestreefd.
Het historisch doel van de AOC was enkel om de consument de garantie van origine te geven. Dit wordt echter ondermijnd door het te hoge percentage van wijnen die, na proeven, goed of slecht, toch de officiële appellatie krijgen.
Dit
bewijst nog maar eens dat de appellatie geen kwaliteitsgarantie aan de
consument geeft. Het dient eerder het belang van de producenten dan van de
verbruiker.
Bron:
In Vino Veritas mei 2001 en juni 2001
Onze
commentaar: Het blijkt dus duidelijk dat alleen in de biologische teelt nog
ernstige controle bestaat. Hier komen niet alleen de controleurs van INAO
voorbij maar ook de keurders van de biologische wijnen.
Het is ook merkwaardig te noemen
dat biologische wijnen blijkbaar veel strenger gecontroleerd worden door de
INAO keurders. Zo zijn ons reeds 3 gevallen bekend van biologische wijnbouwers
die geen AOC statuut kregen en hun wijn dus als tafelwijn moesten verkopen,
terwijl alle objectieve waarnemers na proeven bevestigden dat de wijn zeer goed
was.
Als men weet dat bij de INAO
proevers ook altijd wijnbouwers uit de streek zelf zitten, die het licht niet
in de ogen van de biologische wijnbouwers gunnen, dan is de reden niet ver te
zoeken!
Een interessante website voor de liefhebbers
Kijk even op de website van de Revue des Oenologues onder www.oeno.tm.fr
Klik op "Le palmares des médailles" . U vindt hier interessante teksten onder « Vins issus de l’Agriculture biologique »
De techniek van de "microbullage"
Deze
techniek, wordt meer en meer toegepast in de wijnbouw, immers de moderne trend
is zo zacht en fruitig mogelijke wijnen te maken, zo vraagt het de consument.
In deze techniek tracht men de tannines te oxideren door het vrij laten van een
zeer kleine dosis zuurstof in de wijnkuip. Men kan de dosis naargelang de
kwaliteit aanpassen.
Ook het volledig laten leeglopen van de gistkuip, om daarna de gistende wijn
opnieuw boven op de achtergebleven moerkoek te pompen ( "délestage"
genaamd) , vermijdt een te uitdrogend karakter van de wijn.
Al deze technieken zorgen er ook voor dat de wijn veel sneller op dronk is,
economisch interessant dus, maar bewaring en verbetering met de jaren zit er
dan weer niet in.
In jongere jaargangen zal men ook kunstmatig de zuurtegraad verlagen, om de
zachtheid van de wijn na te streven.
De vraag is of we op den duur niet TE zachte wijnen gaan krijgen en wat met het
zo begeerde evenwicht dat door echte wijnliefhebbers zo op prijs gesteld wordt?
Bron:
In Vino Veritas mei 2001
Botteling op het domein versus handelswijnen
Een toenemend aantal van bekende wijndomeinen, vooral in de Bourgognestreek, zijn naast hun activiteit als producent ook een wijnhandel ( négociant) begonnen. Dit betekent dat ze ook wijnen aankopen en deze dan in de handel brengen onder een naam die nauwelijks verschilt van de naam van hun eigen wijn. Eén voorbeeld uit de vele: de wereldberoemde producent Etienne Sauzet uit de streek van Puligny Montrachet, verkoopt zijn wijnen nu onder de naam " ETIENNE SAUZET". Vroeger was de naam "DOMAINE ETIENNE SAUZET". Deze wijnen bevatten zowel druiven van zijn eigen wijngaarden als aangekochte druiven. Welke consument kan het onderscheid maken bij de aankoop? Op het etiket is de vermelding nauwelijks te vinden, tenzij met een goed vergrootglas.
Ander
voorbeeld: Nicolas Nicot verkoopt de door hem geproduceerde wijnen onder het
etiket "DOMAINE NICOT CAMUZET" en de aangekochte wijnen als
"NICOT CAMUZET"
Op lange termijn wordt hierdoor de geloofwaardigheid van de productie op het
spel gezet . Immers, zo worden "confectiewijnen" verkocht aan "
haute-couture prijzen"
Bron:
Wine Spectator april 2001
De vlucht vooruit: het probleem van de pesticiden
Na een halve eeuw van chemische bestrijding, heeft men nog altijd het probleem van de klassieke ziektes in de wijnbouw niet kunnen oplossen. Schimmels (oïdium en mildiou), de rode spin, black-rot en noem maar op, om nog niet te spreken van de flavescence dorée, sedert nu al enkele jaren een onoverwinnelijke ziekte, die duizenden hectare verwoest, blijven hun tol eisen.
Het is juist die chemische bestrijding die de klassieke wijncultuur in een impasse heeft gebracht en die de oorzaak is van steeds grotere verwoestingen.
Francis Chaboussou, Doctor in de Wetenschappen en directeur van het onderzoekcentrum INRA in Bordeaux, heeft duidelijk de ongunstige werking aangetoond van de kunstmeststoffen en de synthetische pesticiden. Deze verzwakken de plant dermate, dat ze geen enkele weerstand meer hebben tegen de schadelijke insecten, die immuun geworden zijn tegen de bestrijdingsmiddelen.
De herbiciden bijvoorbeeld die aangewend worden om het onkruid te bestrijden, vernietigen tegelijk de microflora en de microfauna, waarvan de aanwezigheid absoluut noodzakelijk is voor het metaboliseren van de mineralen. Bij afwezigheid hiervan absorbeert de wijnstok deze substanties niet meer.
Het
gevolg is, het totaal ontbreken van minerale ingrediënten in de wijn, van elke
vorm van typiciteit en smaak van de terroir. Dit laatste wordt dan nog verder
in de hand gewerkt door de soep van synthetische toevoegsels waarmee men aroma
en smaak probeert in de wijn te brengen.Een elementair element om dit te
bereiken zijn ook de eigen gisten die te vinden zijn op de schil van de druif.
Deze aroma-en smaakmakers zijn door de chemische bespuitingen morsdood, zodat
in labo gemaakte gisten de gisting moeten op gang brengen. Het gevolg is
standaardisatie en eenheidsworst.
Bron:
"La quete du vin, au delà des méthodes biologiques » Pierre Paillard.
Editions du club du vin authentique.
De « geoorloofde » bestrijding
De bestijding met chemisch giftige producten was al zoveel jaren onaantastbaar.
En toen kwam er de dolle koeienziekte en de dioxinecrisis. Plots werden de consumenten zich bewust dat er iets misliep in de natuur. De marketingboys hadden dit fenomeen snel door en zie, ineens begon men te ijveren voor minder gebruik van pesticiden, insecticiden enz. men vond met veel tamtam de "geoorloofde bestrijding" uit. Dat is nu het neusje van de zalm. Zij gaan minder spuiten en alleen als het nodig is. Het geweten is gesust. De economische molen blijft draaien.
Wat is de "geoorloofde" bestrijding?
Ook
de politiekers zijn wakker geschoten.
Het Ministerie van Landbouw heeft er al een officieel karakter aan gegeven, wij
citeren:
" een benaderingsfase van de geoorloofde strijd, bestaande uit een progressief terugdringen van het chemisch bestrijden, dankzij het gebruik maken van wat economisch toelaatbaar is van een veroorloofd gebruik van specifieke behandelingen of bestrijdingsmiddelen met een lage polyvalentie."
"benaderingsfase" en "progressief terugdringen". Ze staan dus nog nergens en zullen zich ook niet haasten om er te geraken.
"van wat economisch toelaatbaar is" Wat betekent dat? Is dat net niet te veel spuiten, maar ook niet te weinig?
"veroorloofd
gebruik"Nog zo’n term waarmee men alle kanten opkan.
en "geïntegreerde bestrijding" ? Ook zo een
woord in de mode.
Hiermee bedoelt men: "
bestrijdingssysteem dat rekening houdt met het milieu, daarbij allerlei
technieken en methodes aanwendt om de evolutie van schadelijke organismen op
een zodanig laag niveau te houden, dat geen economische schade kan berokkend
worden."
Besluit:
Schitterend, vindt u ook niet? In feite komt er maar één zaak op de eerste
plaats en dat is de winsten in de landbouw en het rendement hoog te houden. De
rest, het milieu en al wat daar rond draait komt op de tweede plaats. De
agro-industrie is almachtig en dat zal wel zo blijven.
Bron:
in Vino Veritas augustus, september 2001
De biologische teelt: de toekomst?
Zopas
werden de resultaten van een belangrijke studie die in opdracht van een
tachtigtal van de allergrootste wijnbouwdomeinen in de USA uitgevoerd werd,
bekend gemaakt. Als prioritaire conclusie werd vooropgesteld: "leider
worden in de praktijken die erop gericht zijn te werken met respect voor de
natuur".
Frankrijk werd even wakkergeschut. De Franse landbouwoverheid heeft de
conclusies van dit rapport onmiddellijk tot de hare gemaakt. Er is dus nog hoop
voor de toekomst!
Onze commentaar: fijn toch te kunnen eindigen met een positieve noot.
Antoon DE PAEPE
